Showing posts with label analoqu olmayan. Show all posts
Showing posts with label analoqu olmayan. Show all posts

Friday, 2 April 2010

Yeni Yol Nişanı

Azər- baycanda təzə yol nişanına ehtiyac var. Bu çox zəruridir.








Sürücülərin (müştərilərin) rahatlığının təmini, polislərin də fəaliyyətini daha effektli etmək üçün bunu qısa bir zamanda tətbiq etmək lazımdır. Bu, dünyada analoqu olmayan bir yol nişanı olacaq.
Bilirsiz, mən maşın sürməyi sevmirəm. Həmişə fikirləşmişəm ki, Azərbaycanda avtomobillə uzaq məsafəyə çıxası olsam yolda polislə (DYP əməkdaşı) rastlaşacam, o da övladlarını saxlamaq üçün məndən "cərimə" (dövlətçiliyimizin və sabitliyimizin düşmənləri bunu rüşvət adlandırır) tələb edəcək, bəzən bunu birbaşa deməyə çəkinəcək, dolayısı yollarla izah etməyə çalışacaq, mən də həmişə pul verərkən və alarkən utanan biriyəm, əziyyət çəkəcəm. Lakin bu cür yol nişanları tətbiq edilməyə başlansa bütün sürücülər üçün rahat olar və mən də maşın sürməyə qərar vermiş olaram. Sürücülər məsafədən bu nişanı görüb həm psixoloji, həm də maddi cəhətdən özlərini hazırlayarlar. Həm vaxta qənaət edilmiş olar, həm də narazıçılıq aradan qalxar. Ümid edirəm Azərbaycana növbəti gəlişim zamanı yollarımızda bu nişanı görmüş olacam. Yaşasın sabitliyimiz.

Monday, 15 March 2010

Zorlanmış kitablar

Kitablar aləmində zorlanma tamam fərqli anlam daşıyır. Bir qayda olaraq çox oxunduqda vərəqləri yırtılır, köhnəlir və sıradan çıxır. Əvəzində bu "təcavüz"ü edənlər faydalanır. Azərbaycan dünyada analoqu olmayan yer olduğuna görə burda kitabların zorlanmasının da dünyada analoqu yoxdur.
Bizim insan günəbaxan tumunu (semeçka) çox sevir. Hətta mən azərbaycanlılar deyərkən ilk ağlıma gələn insanların "semeçka çırtlaması"dır. Bu Ümummilli ritualdır. Kiçik yaşlarımdan xatırlayıram, kəndimizdə məşhur Qələm xala var idi. Adlar doğrudan da insanların kimliyi deyil. Onun semeçkaları ən dadlı hesab olunurdu. Hər kəs ondan almağa çalışırdı. Məni də evdən göndərirdilər, hərdən gedirdim kəndin mərkəzinə və Qələm xala yanına düzdüyü kitablardan (kitabların adını xatırlamıram) yırtdığı vərəqlərə bükdüyü tumları bir-bir satırdı. Hər gün sayını bilmədiyimiz qədər kitab vərəqləri yırtılaraq semeçka bükmək üçün istifadə edilirdi (edilir). Mənə elə gəlir ki, dünyanın heç bir yerində kitablarla bu cür rəftar edilmir. Olsa-olsa qardaş Türkmənistanda olar.